Lees het dagboek van Gert Jan Beute

Dagboek donderdag 10 februari 2022

10-2-2022

Goedendag iedereen,

Gisteren had ik hier op het dagboek een stuk geschreven over Pinokkio met zijn neus die groeit als hij een leugen verteld, het was volgens mij een goed stuk hoor maar heb het toch maar niet geplaatst. Na een uurtje tikken op het toetsenbord las ik het nog eens na, en plaatste het dus niet. Ik wil niet meedoen aan die dagboeken hetze en ook niet meer reageren op reportages in bladen of kranten over de Pinokkio`s in onze sport ( ja er zijn er meer dan èèn). Ik val soms bijna letterlijk van mijn stoel bij het lezen van "onwaarheden" in onze sport bladen en kranten, maar helemaal erg is het bij enkelen op hun eigen blog/dagboek. Ik ga er van uit dat weldenkende liefhebbers het zelf wel zien en lezen. 

Vandaag eerst een uur in de sportschool te keer gegaan ( in een extreem matig tempo hoor, ik heb Long-Covid), daarna met Gerrit Vedder naar Zwolle geweest om de hokken schoon te maken bij Rein Dunink( die in het ziekenhuis verblijft), toen doorgereden naar de Groot te`s heerenbroek om 12 zakken voer te halen en drie Beute bakken die we beschikbaar hadden gesteld aan ons eigen cluppie p.v. de Vredesduif, vanaf de Groot gingen we naar Henk van der Linde in Zwartsluis om de duivenmand, loketkast en voerbak te halen die ook te winnen waren door onze leden in "Het oog van de meester" , we hadden een wedstrijdje georganiseerd tijdens de eerste vijf vluchten met de jonge duiven. Ieder lid schreef 5 ringnummers op van jonge duiven waarvan hij of zij hoge verwachtingen had. Door het invullen van het lijstje hadden ze reeds een zak voer gewonnen, al hadden ze geen aangewezen duif in de uitslag toch kregen ze een zak voer. De top drie kreeg dan de duivenmand, loketkast en voerbak en een bijbehorende gouden, zilveren en bronzen plak.

Eenmaal thuisgekomen had ik de mevrouw weer aan te telefoon die nu al drie dagen belt over haar zieke sierduif, nu vertelde ze dat de duif dood gegaan was bij de dierenarts. In tranen vertelde ze het verhaal over deze en andere duiven die ze op straat vind en opknapt of probeert op te knappen. Gisteren belde ze ook, we hadden Sip en Monique de Jong op bezoek, Sip stond versteld van de tijd die ik er voor nam, ja ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om zoiets af te raffelen, die mevrouw doet alles om die gevonden duiven te redden en als ik iets kan doen, of in ieder geval kan luisteren doe ik dat. Bij een vorige opgeraapte duif had ze al eens een potje eiwitcapsules gehad. 

En net bijgekomen van dit verhaal had ik contact met de dierenambulance over de gevonden dode duiven in Groningen, de eigenaar was gevonden en de politie had het hoog opgenomen. Hoe iedereen met dit soort zaken bij mij komt weet ik niet altijd maar als ik wat kan doen dan doe ik het ook. Tegen 17.30 uur moest ik het licht bij de duiven even aandoen om nog een keer te voeren, soms is het te druk.

Morgen gaan we verder

Terug