Lees het dagboek van Gert Jan Beute

Dagboek maandag 4 juli 2022

4-7-2022

Brieftaube 16-06-2022
Het is nu half juni, we hebben acht (8) officiële vluchten gehad waaronder twee eendaagse fondvluchten vanuit Sourdun 520 km en Sens 556 km. De midfond en eendaagse fondvluchten hebben hier altijd twee nachten mand, dus op Chimay van 14 Mei waren we reeds begonnen met die twee nachten in de mand voor onze atleten. Op 23 Juli hebben we in principe de laatste eendaagse fondvlucht vanuit Issoudun wat een afstand heeft van 722 km. Ik zal u het rijtje wat we nog krijgen hier plaatsen.
18-06 Rethel 392 km
25-06 Fay au Loges  625 km + Venlo 163 km
02-07 Chalons en Champagne 453 km
09-07 Vierzon 692 km + Weert 182 km
16-07 Arlon  355 km
23-07 Issoudun  722 km
Op 25 Juni en 9 juli zijn er naast de eendaagse fondvluchten ook een vitesse vlucht. Liefhebbers kunnen hun eigen keuze maken. Op 06-08 is er nog een nationale vlucht vanuit La Soutteraine met een afstand van 810 km. Deze laatste telt niet voor de kampioenschappen van de afdeling en zal dus door de meeste liefhebbers niet gespeeld worden. En vergeet niet dat de verste afstanden van onze afdeling nog een 40 km verder moeten. Het zijn nogal afstanden die de duiven moeten afleggen, en omdat wij alleen jaarlingen hebben dit seizoen moet je toch uitkijken dat het niet mis gaat. In een jaar met alleen jaarlingen moet je gewoon nog meer aan de toekomst denken, je wilt het volgende seizoen ook graag twee jarige duiven ( van twee jaar oud) en bij verspelen heb je niets meer.
We hebben nog diverse duiven met 100% prijs, dus acht keer mee en acht keer prijs. En een grote groep met zeven en zes prijzen van acht keer mee. We zijn na de laatste vlucht ( van 11 Juni) wel naar een kleinere groep gegaan en wel om twee redenen. Van de beste vliegers willen we graag hun partner thuis houden, we hopen dan dat de besten gemotiveerd blijven als ze bij thuiskomst hun partner vinden. En deze reden gaat ook vaak samen met de tweede reden, duiven die na acht weken niet in staat bleken vroege prijzen te winnen zullen dat waarschijnlijk ook niet gaan doen op de laatste zes (6) vluchten. Deze week ( 18-06) gaan er 25 a 30 mee. Bij onze beste 10 stuks tot nu toe zitten maar liefst 8 duivinnen. Duivinnen zijn ook veel taaier/sterker dan doffers, ze herstellen enorm snel, en kijken er in principe ook niet van op als hun doffer nog niet thuis is. De laatste drie vluchten (Sourdun, Arlon en Sens) waren pittig en het concours stond vrij lang open ( drie keer een uur tussen de eerste en laatste prijsduif). Maar de duiven kwamen steeds uitzonderlijk fit thuis, na zes of zeven uur vliegen hadden ze bij wijze van spreken het karton van de mand nog aan de pootjes, ze waren onderweg dus niet aan de grond gegaan. Eenmaal thuis op de valplank laten ze weten er te zijn en verwachten eerst een pinda voor ze naar binnen gaan. Als ze dan eenmaal binnen zijn en naar de waterbak lopen zie je heus dat ze moe zijn, maar op de valplank buiten zie je er niets aan. Op maandag ochtend trainen de duivinnen weer hun anderhalf uur (90 minuten) alsof ze niet zijn weggeweest.
Oudere liefhebbers weten nog maar al te goed dat hun duiven na een vlucht van 600/700 km door de pootjes zakten van de kramp. Ze waren leeg, alle reserves gebruikt. In de jaren 80 en 90 moesten de liefhebbers regelmatig de andere dag doorklokken omdat de eerste dag de punten nog niet verdiend waren. En dat is in deze tijd een zeldzaamheid. Vluchten die een dag extra open staan zijn er eigenlijk niet meer ( uitgezonderd die met slecht weer door regen en of storingen).  Door de strenge selectie op afstand geschiktheid, veel betere voeding maar vooral supplementen zijn onze duiven veel meer in staat om 10 uren aan een stuk te vliegen. Bij u in Duitsland en bij ons in Nederland moet een duif eigenlijk allround zijn, hij moet prijzen kunnen pakken op 100 km maar ook op de 700 km vlucht. En de komende weken komt het juist aan op die extra’s die een duif heeft naast de evenwichtige en in balans zijnde bouw. De gemiddeld iets kleinere duif met makkelijk opbollende spieren zal het veel beter aan kunnen dan een grotere naar voren hellende duif met snelle spieren. En die kleinere dus meer afstand geschikte duif zal ook veel eerder hersteld zijn van een pittige “veel uren” vlucht.
Er zijn nog steeds liefhebbers die het doen “zoals vroeger” , maar dat kan in deze moderne tijd niet meer als u bij de kampioenen wilt behoren. Met dubbel weduwschap zoals wij het spelen krijgen de duivinnen het zelfde voer als de weduwnaars. Ze komen thuis van de vlucht maar eigenlijk zijn we al weer bezig met de voorbereiding van de week er op. Bij thuiskomst staat er een mengeling van voeding gereed wat bestaat uit weduwschaps voer en een deel super energie. In de broedbakken ligt bij thuiskomst ook nog wat snoepzaad en bij het binnenroepen krijgen ze reeds enige pinda`s . Door het drinkwater gaat een natuurlijke ontsmetter (Pigeon Balance) en dat soms tezamen met elektrolyten (Electroboost). De dag na thuiskomst, en dan praat ik over deze tijd van langere en zwaardere vluchten staat er weduwschapsvoer in de gezamenlijke voerbakken( wij voeren niet in potjes per broedbak), over dat voer zit Olympic MG Mix aangeplakt met lecithine olie. En daar zijn we gelijk bij een extreem belangrijk punt. Deze olympic mix ( dierlijke eiwitten, magnesium etc) zorgt er voor dat de duiven op maandag reeds geheel herstelt zijn van de zware zaterdag vlucht. En aangeplakt met lecithine olie omdat deze plantaardige olie gemengd met een hoge dosis Lecithine welke speciaal ontwikkeld is voor duiven om de energie voorraad aan te vullen en op peil te kunnen houden. Het draagt er aan bij dat er meer reserve glycogeen kan worden opgebouwd, van belang is dat er langer energie voorradig zal zijn en dat verzuring van de spieren en organen minder en/of later zal optreden. En Lecithine is het enige product dat deze werking heeft. Op de dag na thuiskomst (Zondag) zit er wederom Pigeon Balance in het drinkwater.  Ook op maandag zit deze Olympic MG Mix en Lecithine olie op het voer geplakt. Nogmaals maar misschien ten overvloede; de duivinnen krijgen het zelfde voer als de weduwnaars. Op de maandag, dinsdag en woensdag hebben onze duiven de kruidendrank LTW door het drinkwater maar dat is algemeen bekend. Het is nu geen tijd meer om licht voer te geven, dus iedere dag weduwschap voer, volle bak tot een uur na de training, dan wegpakken. En dan tussen 12/13.00 een extra maaltijd met snoepzaad, hennep en wat pinda`s. Voor de liefhebbers die overdag gewoon naar hun werk zijn kan het ook in de avond tegen 20.00 uur. Wanneer we op donderdag inmanden ( wat we nu iedere week doen) dan krijgen de duiven op woensdag avond een maaltijd van weduwschap en super energie gemengd. Ook op die woensdag avond ( na de avond training) pakken we het voer na een uur weg. Op donderdag komen er geen duiven buiten voor training, op de dag van inzetten in principe nooit ( dus ook met twee nachten mand niet).  De donderdag schoon drinkwater of eventueel goede elektrolyten of en dat is het nieuwste speciaal voor duiven gemaakt  vitamine C. Vitamine C van deze kwaliteit wordt gebruikt bij pluimvee transport tegen hittestress. Op donderdag zetten we op de normale tijd een volle bak super energie op het hok, ze mogen daar de gehele dag van eten, het blijft gewoon staan tot het inmanden. Op donderdag in principe geen pinda`s meer geven( die zijn nog niet geheel verteerd op de vlucht dag)
Op ons hok geven we niet zo maar medicaties, de duivenarts moet iets gevonden hebben, dan volgen we zijn advies, maar gewone blinde kuurtjes doen we niet. Dat wil niet zeggen dat we er op tegen zijn. Veel liefhebbers geven om de vier weken een Belga magix tablet van de Weerd tegen het geel. En als men niet de tijd heeft voor doktersbezoek is het zelfs aan te bevelen. Wanneer u een geel tablet geeft doe dat dan op de avond van thuiskomst of de dag er na ( dus zaterdag of zondag). Maar misschien nog belangrijker dan het geel is het vrij houden van de luchtwegen. Duiven met het “koppen probleem” winnen geen prijs meer, komen niet meer op gewicht, raken achterop en u bent ze kwijt. En ook hier geldt het zelfde: Wanneer uw duivenarts iets constateert , grijpt u natuurlijk gelijk in. Maar ook hier, niet iedereen komt bij een dokter of het is te ver rijden of gewoon geen tijd. Dan moet u zelf wat doen. Om de drie weken een kuurtje door het drinkwater voor het koppen probleem kan natuurlijk prima, maar beter vind ik dan een behandeling per duif met om de vier weken een injectie met bijvoorbeeld DHS  ( Dihydrostreptomycin) of Lincomycine-Spectinomycine. En laten we eerlijk zijn, deze injecties worden ook gebruikt om te pieken op bepaalde vluchten ( dan op zondag en dinsdag). Er zijn zeer goede combinatie injecties te verkrijgen meestal gemengd met catosal. Hier op de hokken proberen we met iedere week een Yellow drop in beide neusgaten en goede oogdruppels medicatie te kunnen uitstellen
Rond deze tijd ( half tot eind Juni) is het ook aan te bevelen uw duiven een keer uit te roken met een rooktablet van Koudijs of de Pro-Smoke tablet van Pronafit. De oude Koudijs droogontsmetter was vele malen werkzamer omdat er Formalhyde in verwerkt zat maar dat mag niet meer. Nu hoor ik wel regelmatig van liefhebbers die een nieuw blokje gebruiken maar daar wat van die Formalhyde vloeistof in hebben laten trekken ( een paar druppels), maar dat op eigen hok nog niet getest.
Na een acht a negen weken spel moet je de gezondheid van een duif nog beter in de gaten houden, wanneer er iets aan de hand is met een duif staat deze misschien bij de grens België naar Duitsland aan de kant van de weg smekend om een lift naar huis. We moeten zeker zijn dat een duif de afstand aan kan, gezond is, alle voeding gehad heeft die ze nodig heeft en dan nog wat extra`s. Een mooi stukje daarover stond afgelopen week in het spoor der kampioenen over een duif van ons die een GPS ring droeg vanuit Sens (559 km). De duif werd om 09.00 uur gelost met duizenden anderen en arriveerde om 17.02 uur. De duif zat nog in de prijzen al was het in de 2e helft van de uitslag. Maar uit de GPS gegevens bleek dat de duif 650 km gevlogen had in plaats van 559 km dus maar liefst 91 km te veel en dan nog prijs vliegen is best bijzonder. De wind blies uit west tot noord en de 91 km die de duif om vloog was wederom een westelijke kromming. Je zou verwachten dat de duif een oostelijke kromming (bocht) zou maken maar nee, net als bijna alle duiven houden ze de westzijde aan( vanuit Sens Frankrijk eerst naar Zeeland bij de Noordzee op grens België/Nederland). De eerste drie uur vliegt de duif op een hoogte van zo`n 150 tot 200 meter met snelheden van maximaal 1350 mpm. Maar eenmaal uit de westelijke kromming gaat de snelheid omhoog tot boven de 1600 mpm en gaat de duif veel hoger vliegen naar 1230 meter met een uitschieter naar 1365 meter, dus een hoogte van 1,36 kilometer hoog ! En de GPS ring laat verder zien dat de duif in de iets meer dan acht uur vliegen geen enkele keer aan de grond ging, geen pauze of drinkbeurt. De 1365 meter hoogte was volgens de schrijver( Michel Beekman) de hoogste vlieghoogte die hij ooit zag bij vluchten in west Europa. En dat de duif in die acht uur nooit pauze nam of een drinkbeurt zag hij ook nog niet vaak. Zie de foto`s die ik mee stuur.
 
 

Terug