Dagboek donderdag 24 juli 2025

24-7-2025

Klazien uit Zalk en onze jonge duiven

Onze jonge duiven zijn vandaag gelost voor een trainingsvlucht in Zalk. Een klein dorp aan de IJssel, waar ooit een grootheid leefde: Klazien uit Zalk, geboren als Klaasje van den Brink. Misschien geen kampioene in de duivensport, maar wel een natuurtalent in iets heel anders: kruidengeneeskunde, volkswijsheid en boerendialect.

Als meisje uit een arm landarbeidersgezin werd ze al vroeg bij haar grootouders ondergebracht. Daar leerde ze van opa de kracht van kruiden. Ze had verpleegster willen worden, maar het leven liep anders. Ze werd naaister, trouwde met een joodse onderduiker, Sam Rotstein, en bleef haar hele leven in Zalk wonen. Klazien sprak op bruiloften, in vrouwenverenigingen, op radio en tv over huismiddeltjes, spreuken en seizoenswijsheden. Altijd met humor en in streektaal. “Mensen die wat wille, stoppen gewoon wat dille tussen de bille,” was er zo eentje. Onvergetelijk.

Ze werd beroemd, maar ook verguisd. Artsen fronsten, cabaretiers parodieerden haar, maar het publiek hield van haar. Haar boekjes verkochten goed, haar stem klonk wekelijks op radio en televisie, en zelfs een cosmeticamerk droeg haar naam. Toch bleef ze gewoon Klazien. Toen ze in 1997 overleed, wilde ze geen grafsteen – “geen bedevaartsoord van maken.” Pas tien jaar later kreeg ze er toch een.

Zalk. Vandaag een losplaats voor jonge duiven. Gisteren de thuisbasis van een vrouw die de nuchterheid van het platteland koppelde aan een onuitputtelijke nieuwsgierigheid naar de natuur. Geen wonder dat die naam blijft hangen. Klazien. Uit Zalk.

Terug