Dagboek donderdag 5 maart 2026

5-3-2026

Hoe nu verder als we niet mogen spelen?

Hoe nu verder? Stel dat we niet mogen spelen vanaf begin april en dat het verbod op verzamelen nog steeds geldt. Wat dan? 
Er zullen veel vragen ontstaan, zoals ten eerste: wanneer dan wel? Zal het eind april worden, ergens in mei of pas in juni? 
Niemand weet het op dit ogenblik nog.

Achter de schermen zijn diverse organisaties met elkaar in gesprek: het ministerie, de Postduivenbond, de Kleindierbond waar wij als duivenhouders ook bij aangesloten zijn, maar ook onze gespecialiseerde duivenartsen zijn in onderling overleg. 
Op de laatste Olympiade in Dortmund was het zelfs hét hoofdonderwerp bij hun samenkomst. Zo’n zestig dierenartsen gingen daar met elkaar in overleg, naar ik begreep, en proberen ook hun aandeel te hebben in het oplossen van dit vliegverbod.

We zijn één Europa, je zou zeggen: overal dezelfde regels. Maar wij als Nederland hebben op een klein gebied veel meer pluimvee en dus ook meer besmettingen dan andere landen. We moeten toch echt afwachten wat er straks uit de hoge hoed komt.

Wat mij opviel was dat tijdens het gesprek op 26 februari jl. met het ministerie van LNV , NVWA en Chief Veterinary officer, dat we we vertegenwoordigd werden door de Kleindierned. Dat zijn hoofdzakelijk mensen met sierkipjes, kanaries of cavia’s. 
Zullen die de belangen van de duivensport voor 100% naar voren gebracht hebben? Weten die wat er speelt bij ons duivenliefhebbers? 
Ik vond het vreemd dat er geen sterke ploeg uit onze eigen sport aanwezig was, al kan het zijn dat ik dat gemist heb.

Dat lidmaatschap bij zo’n kleindierclubje kost toch enkele euro’s per liefhebber. Ik begreep dat we er al eens eerder bij aangesloten waren, toen een jaar niet en tijdens het nieuwe bestuur van de NPO weer wel zijn aangesloten. 
Het zal dan wel belangrijk zijn volgens de kenners c.q. bestuurders, maar ik zie er de meerwaarde nog niet direct van in.

Terug naar het begin. We mogen geen wedstrijden organiseren omdat het ministerie een algeheel verbod heeft ingesteld nadat het aantal uitbraken van vogelgriep bij pluimvee explosief was gegroeid in zeer korte tijd. 
Van een gedeeltelijk verbod rondom een uitbraak werd het een geheel verbod. Het was simpelweg niet te overzien waar en vooral hoeveel uitbraken er nog zouden volgen.

Voor pluimveehouders kan ik me dat voorstellen. Hun dieren mogen niet gevaccineerd worden omdat bij export van hun pluimvee de landen die het importeren geen gevaccineerde dieren willen hebben. 
Er zijn trouwens prima vaccinaties op de markt waarmee je uitbraken veel beter kunt voorkomen. De dieren zijn dan beschermd. 
Ik snap nog steeds niet waarom we dat niet doen. Nu worden er tienduizenden dieren per bedrijf geruimd, beestjes met een leven, met een vader en een moeder, die dan worden gedood omdat een prikje niet mag.

En wij als duivenliefhebbers worden daar dan in mee gesleept.

Duiven kunnen in uitzonderlijke gevallen wel besmet worden, maar hebben er ten eerste geen last van en ten tweede kunnen ze het niet verder verspreiden. 
Een duif kan een andere vogel niet besmetten, dat is bewezen. Duiven zijn zogenaamde ‘dead end’-dieren: ze kunnen het virus eventueel oplopen, maar niet verspreiden.

Uw duiven mogen wel naar buiten om te trainen, maar niet vervoerd worden. Geen wedstrijden dus, maar ze mogen wel bij huis trainen. 
Ook dat is dan toch een beetje vreemd.

Als wij onze duivinnen naar buiten doen en de klep achter ze dicht, dan zijn ze soms een uur uit het zicht. Waar zijn ze dan? Waar gaan ze langs? 
Als ik een paar duiven een GPS-ring om doe, zie ik dat ze zeer grote rondes maken, soms tot Joure en de andere kant Zuidwolde aan toe.

Ze blijven in een klad, maar tijdens zo’n training zal er vast ook wel eens een duif van iemand anders aansluiten. Misschien landen ze wel ergens op een kippenschuur – wie zal het zeggen. 
Maar kan dat kwaad? Nee, want duiven zijn hoegenaamd niet vatbaar en bovendien kunnen ze het niet verspreiden.

Wat is dan het nut van het uitstellen van de wedstrijden? 
Wel bij huis trainen met een afstand van soms meer dan honderd kilometer, maar niet vanuit een container op 100 of 200 kilometer gelost worden zodat ze naar huis vliegen.

Duiven moeten los staan van pluimvee. Dat werd enkele jaren geleden ook al zo gezien. Duiven horen niet onder de regels van pluimvee.

En dan nog iets. U weet dat wanneer duiven gevaccineerd worden tegen het paramixo-virus – en velen ook nog tegen rota, herpes, circo, adeno enzovoort – dat ze tegen veel virussen een bepaalde mate van bescherming hebben. 
Wij postduivenmelkers zijn op dit vlak veel verder dan de hobbyhouders van krielkippen en sierduiven. We zijn simpelweg professioneler georganiseerd.

Iedere liefhebber in onze sport is verplicht om ieder jaar de duiven te laten vaccineren tegen het paramixo-virus. 
Er is een officiële lijst met ringnummers, datum van vaccinatie en welke entstof gebruikt is. 
De vaccinatie mag alleen door een dierenarts gebeuren, met zijn naam, adres en zelfs een stempel eronder.

Deze entlijsten worden ingevoerd in het systeem van Compuclub. Wanneer een duif om wat voor reden dan ook niet op de entlijst staat, geeft de computer dat direct aan en mag de duif niet mee op de wedstrijd.

Eerst is er de eigen verantwoordelijkheid van de liefhebber, daarna controle door het verenigingsbestuur, vervolgens controle door een aangewezen persoon van de afdeling en daarna nog door de computer van Compuclub – en straks die van het NPO zelf.

Wij als duivenmelkers zijn qua vaccinaties en controles al veel verder dan veel andere dierhouders.

Wat wij moeten doen is het ministerie duidelijk maken hoe het werkelijk zit: dat wij geen gevaar vormen voor verdere besmettingen.

Tijdens die samenkomst op 26 februari jl. kwam er gelukkig wel een klein lichtpuntje. Er werd gezegd dat het opnieuw bekeken gaat worden. 
Maar als er besloten wordt om onze wedstrijden weer te laten beginnen, zal er waarschijnlijk nog minimaal een maand nodig zijn om dat allemaal te organiseren.

We blijven dus hoop houden.

Maar wees nu eens eerlijk: diep in ons hart vinden we begin april vaak eigenlijk te vroeg om te beginnen. 
De duiven hebben nog te weinig training gehad, er zijn veel roofvogels en werkende mensen die ’s avonds thuiskomen hebben liever dat het wat langer licht is.

Misschien is het dan helemaal niet zo verkeerd als we in mei beginnen en daarna een paar weken langer doorspelen in september en begin oktober.

We willen graag begin april van start, dat is waar. Maar is het werkelijk zo’n ramp als het begin mei wordt?

In de zomer, tijdens de mooie vluchten, zijn we dit hele gedonder waarschijnlijk allang weer vergeten. 
Dan genieten we gewoon weer van de aankomsten van onze gevleugelde vrienden.

Terug