column voor de brieftaube

1-2-2022

De kweek en de periode richting de eerste vlucht.
 
In de periode voor 24 december (de datum dat de duiven samen gezet werden), kwamen ze hier prima door de rui. Het was gewoon geweldig om te zien hoe ze per dag mooier werden.Natuurlijk zijn ze supergezond, krijgen ze bijna iedere dag de gelegenheid te baden, geven we ze diverse eigen bijproducten (voedingssupplementen) en hebben ze verder qua voeding ook alles wat hun hartje begeerd.
In de weken voor 24 December hebben de koppels twee keer een dag en een nacht samengezeten (we noemen dat in Nederland voorkoppelen). Het is kennismaken met hun partner zeg maar.Ik vind het erg belangrijk dat er bij de werkelijke dag van koppelen er geen vechtpartijen zijn, het moet allemaal soepel verlopen. Ze moeten echt verliefd zijn op hun partner. Het extra werk wat we ervan hebben, heb ik er graag voor over. Ik krijg regelmatig liefhebbers op bezoek of aan de telefoon die al dat extra werk er niet voor over hebben. Maar laat ze dan ook niet tegen me klagen bij tegenslag. Als je de beste wilt zijn of wil worden dan laat je niets aan het toeval over.
Op de 24e December hebben we eerst de motivatie bakjes omgedraaid, waar de broedschaal in staat, de doffers hebben het dan gelijk door en maken een hels kabaal. De duivinnen voor de kwekers zaten reeds in de mand. En dan komt het mooiste, je pakt een duivin uit de mand, kijkt nog een keer op je lijst of het klopt wat je denkt en zet de duivin bij haar doffer in zijn broedbak.Dat je als liefhebber precies weet welke doffer in welke bak zit lijkt me duidelijk.Hier zijn de duiven erg mak, dus de doffer vliegt niet uit zijn bak als je de duivin erbij zet, je ziet gewoon aan de duiven dat ze elkaar herkennen. Na een kwartiertje zaten de 25 duivinnen bij hun doffer, de bakken dicht en zat ik er op een krukje voor. Minstens een uur zit ik er dan bij, het is gewoon genieten.   Daarna waren de vliegduiven aan de beurt. In de 30 broedbakken van het weduwnaars hok zitten 22 jaarling doffers (2021), de 8 bakken die niet gebruikt worden zijn afgesloten.Ook bij de vliegers staan motivatie kistjes of zoals u wenst broedholen met daarin de broedschaal. En ook hier zijn de koppels reeds twee keer een dag samen geweest, dus ook een feest der herkenning.
Dezelfde dag reeds begin ik met het loslaten van koppels, steeds twee of drie koppels tegelijk, ik kan erbij gaan zitten, het krukje staat gereed. Zodra het koppel een paar keer in en uit de broedbak vliegt gaat de bak weer dicht en zijn een paar andere koppels aan de beurt. Maar omdat we hier de kwekers en vliegers gelijk koppelen loop ik van hok naar hok. Dan een tien minuten bij de kwekers, koppels los, koppels weer vast, anderen los en dan snel weer naar het vlieghok waar hetzelfde ritueel volgt. De vrijdag avond (24 december) en zaterdagochtend (eerste kerstdag) was ik constant bezig met de duiven, maar door het voorkoppelen ging alles perfect en mochten alle duiven op die eerste kerstdag tegen 14.00 uur allemaal los op het hok. (Dus in 24 uur was alles geregeld).  Tegen 19.00 uur begon ik dan alle koppels weer op te sluiten, want hier zitten zowel kwekers als vliegers in de hele periode van koppelen tot het ringen van de jongen opgesloten in hun bak van ongeveer 19.00 uur tot 08.30 uur de volgende dag. Als de lampen dan aanspringen om 07.00 uur hebben ze tot half negen ongeveer om ongestoord te paren. Als alle duiven los(vrij) op het hok zitten kan een koppel soms niet paren omdat de andere doffers als gekken komen aangevlogen. Maar ook vreemd bevruchting kan vaker voor komen bij vrij op het hok vliegende koppels.
Het leggen van de eieren ging uitermate snel en goed. Op zondagavond 2 Januari had ieder koppel gelegd en diverse koppels zaten reeds te broeden op twee eieren. En dan te bedenken dat alle vliegers van 2021 zijn( de 2018,2019 en 2020 vliegers zijn verkocht), maar ook bij de kwekers zitten diversen van 2021. Bij twee koppels kwekers was het eerste ei er reeds op 28 December, dat was normaal niet mogelijk maar omdat twee duivinnen elkaar hadden gevonden was het productieproces reeds begonnen en bij beide duivinnen was het tweede ei nog bevrucht ook. Het is nu 31 januari( op het moment van schrijven) en alle jongen zijn geringd, het zijn er 85 stuks. Een paar koppels kwekers hebben weer jongen van een dag of twee oud, hun eieren werden verlegd naar vliegkoppels. En die eieren van de vliegers zijn weer naar een sportvriend gegaan en ook die zijn geringd.
Op dit ogenblik gaat het licht aan bij de vliegers om 07.00 uur en weer uit om 16.00 uur en brand het dus ook overdag. Maar op het moment dat u deze column leest zal het anders zijn omdat na gelang de jongen groter zijn wat verlengd is tot 19.00 uur. Bij de kwekers brandt het nu van 06.00 uur tot 22.00 uur.
Alle duiven hebben nu om de dag de Olympic MG mix over het voer aangeplakt met Colicontrol.  Die MG mix geeft zowel de jongen in het nest als de ouders wat extra’s. De ouders zijn opgezwollen en de jongen liggen zwaar te zijn in de nesten met droge keutels naast de schaal.
In deze tijd van kweken hebben toch diverse liefhebbers last van spuiters bij de jongen, dat zijn jongen die in verhouding teveel water gevoerd krijgen. Er komt dan vaak de vraag wat er aan te kunnen doen. Ten eerste plast en poept een duif tegelijk(vocht en ontlasting komt tegelijk), wanneer een jong dan veel water in zijn krop heeft gaat hij dunner poepen. Waar komt het door? Dat kan door diverse oorzaken is dan mijn antwoord. Maar in de meeste gevallen komt het door het geven van te zoute mineralen, matig van kwaliteit of te onregelmatig verstrekt. Als je een goede mineralen bak gebruikt, dat is zo een emmer met alles in één van grit, roodsteen, maagkiezel, kalk, zeeschelpen en diverse kruiden en delfstoffen. En je hebt dat ruim op het hok staan dan eten ze daar flink van maar nooit in één keer te veel. Wanneer de voerende ouders moeten zoeken naar die mineralen en u zet het pas na een paar dagen ter beschikking dan vliegen ze het bij wijze van spreken aan, ze eten er te veel van, gaan daardoor meer drinken, ze hebben dan het voer en mineralenmengsel te veel verdund met water. Ook als zoute producten gebruikt worden zoals de ouderwetse poeders en potjes drinken ze veel te veel en geven dat weer aan de jongen, gevolg spuiters. Als men een goede voermengeling geeft, die speciaal is gemaakt voor de kwekers en men geeft daar ruim van( zoveel als ze willen) en je hebt een goede mineralen/grit/kiezel/roodsteen mix en dat staat altijd vers en ruim op het hok dan heb je bijna nooit een koppel spuiters. De oorzaak is makkelijk te verhelpen dus. Liefhebbers geloven liever in een knoflook teentje in het water of een scheut azijn of pakken flesjes met speciaal voor spuiters gemaakte vloeistoffen. Dan wordt het spuiten van de jongen inderdaad minder, maar dat komt omdat het water vies van smaak is, een duif steekt zijn kop in de drink pot en trekt snel terug en gaat dus met een drogere massa de jongen voeren. Probleem opgelost voor die liefhebbers denken ze; FOUT!. Je moet de oorzaak aanpakken van teveel drinken, en die oorzaak ligt bij te weinig voer, te zoute producten in potjes of te onregelmatig verstrekken van mineralen. Er is nog een andere oorzaak, die zien we minder vaak bij duiven op nest maar juist vaker bij doffers op weduwschap. Dat is ook teveel drinken maar dan door zich zelf geen tijd gunnen om te eten. Die duiven(meestal doffers) staan even bij de voerbak, een paar korreltjes en ondertussen maken ze zich druk om een andere doffer die even in hun bak vliegt, of die duif waar ze altijd ruzie mee hebben zien ze in hun ooghoeken. Ze rennen dan van de voerbak weg, eerst naar de waterbak, gooien zich helemaal vol met water, hun ontlasting is dan ook zo dun dat het soms uit de bak loopt. Bij veel liefhebbers gaat zo een duif er uit, opgeruimd dus. Omdat ze denken dat de duif ziek is of  zich gewoon ergeren over die enorme natte bak met drab. Deze watermannen zijn meestal de betere vliegers op de korte afstand, ze zijn nerveus, letten op alles en iedereen en gunnen zich te tijd niet om normaal te eten en drinken. Als je zo een duif hebt, laat hem natuurlijk even nakijken op ziekten maar geef hem de kans. Leg in de schoongemaakte bak twee laagjes ribkarton en zet er dan een kunststof rooster met pootjes op. Na enkele weken is er misschien geen reden voor stress meer bij de doffer en is het over. En door het rooster en karton wat u elke dag even schoonmaakt is het voor uw ogen een stuk beter en mag de duif laten zien wat hij kan op de vluchten. Maar natuurlijk zijn er liefhebbers die het drinkwater een vieze smaak geven, ze drinken minder, de mest is beter maar het is niet de oplossing. Op uw vraag: “Komen spuiters op het hok Beute-Hansen ook voor?”  Bij de kweek nooit, gelukkig geen extreme natte bakken hier. Bij de vliegers heb ik wel eens één gehad maar dat is al enkele jaren geleden.
Zodra bij de vliegers de jongen een dag of zestien zijn of wanneer er weer een ei ligt van de tweede ronde dan gaan de duivinnen terug naar hun eigen hok(naast de doffers), de duivinnen gaan daar gelijk over op Recup van Beyers Elite, dat is een licht voer met enzymen. De doffers brengen de jongen verder groot. Dat kunnen ze prima, zodra de jongen bijna speenklaar zijn gaan ze op de grond en worden ze door alle doffers gevoerd. In vroeger tijden gingen de jongen gelijk met de duivinnen weg, de duivinnen brachten dan de jongen die met zijn allen op de grond waren gezet groot. Maar tijden veranderen, nu doet waarschijnlijk niemand dat meer, het bracht namelijk lesbische duivinnen voort. Al die duivinnen in één hok, met de jongen en volle bak kweekvoer, dat gaat niet goed. Enkele duivinnen voeren alles en de anderen genieten van het pure kweekvoer, doen niks maar kijken ondertussen vast naar een andere opgewonden duivin(door het eiwitrijke kweekvoer). De duivinnen gaan dus gelijk aan het lichte voer en terug naar 30 gram en de lampen daar branden ook niet. Dus een afkoeling periode. Wat wel vaak gebeurt dat de eitjes van de tweede ronde die reeds in de maak waren gelegd worden op de grond van het duivinnen hok, die pak je gewoon weg.
Ongeveer een 10 dagen later zijn de jongen speenklaar, in principe zegt men wanneer ze dicht onder de vleugels zijn dat ze er af kunnen. Bij ons zal er dit jaar niet veel verschil zitten tussen de speentijd, maximaal 4 dagen, dus die gaan allen in 1 keer.
Zodra ze gespeend worden krijgen ze eerst een injectie tegen het paramixo virus, en ditmaal zag ik op de flesjes staan dat het ook tegen Rota werkte. Dat had van mij niet gehoeven maar de dokter had er vier stuks van staan, dus prima toch. Ik vaccineer ze dus de eerste keer zelf, en dat dus gelijk met het afzetten. Zes weken later komt de duivendokter met de 2e vaccinatie en de officiële entlijst. De jongen zullen dit keer niet gelijk in het stro van het jonge duivenhok gezet worden, nee ze worden gespeend in vijf afdeling manden( de manden die ook in onze containers zitten), daar kunnen normaal 31 ouden in en in de zomer 25 jongen. Maar hier gaat te totale groep verdeeld worden over de vijf manden( dus ongeveer 17 per mand) die van de grond staan met een flinke ruimte tussen de manden onderling. De manden zet ik in het keurhok hier, waar ook iedere dag mensen komen vaak met duiven maar soms ook alleen voor koffie. Het zelfstandig wonen gaat dit jaar dus beginnen in manden. Een paar lagen ribkarton en daarover gooi ik wat nestmateriaal uit hun eigen nesten, een gedeelte van hun nest, hun geur en hun milieu. Omdat de manden staan waar iedere dag mensen komen zijn ze snel gewend. Om ze te laten wennen aan mij, mijn stem en mijn handen zal ik veel tijd steken in het er uit nemen en weer inzetten van de jongen. Het voer krijgen ze gewoon op het karton op de grond dus, het water zal in de blauwe bakjes hangen aan de buitenzijde. Dat water vinden ze meestal de eerste dag niet, maar ze hebben snel door waar het is. Door het voer wat ze krijgen zitten nu reeds pinda`s , en daar zijn ze eigenlijk gelijk aan verslaafd. Ik gebruik die verslaving dus met het leren vinden van de water bakken, ik gooi steeds een aantal in de waterbakken, ze zien het gebeuren en de grootste durfal loopt er heen om ze te pakken. Tot zijn schrik zijn de pinda’s naar de bodem gezakt, en omdat de duif die wil pakken zit hij gelijk met de kop onder het water, en dan is het makkelijk, waar de pinda`s komen is ook vers water. De paar die de tweede of derde dag wat met de ogen knipperen hebben het water nog niet gevonden. Ik gebruik een opvallende kleur plumeau met een langere steel om die richting de waterbak te duwen, vanaf de binnenkant druk ik ze eigenlijk met het kopje door de spijltjes, daar staat Petra dan en drukt het koppie naar beneden in het water, en ze vergeten het nooit weer.  Zodra ik denk dat ze genoeg geleerd hebben gaan ze naar hun echte hok, dat hok bestaat uit drie afdelingen. Hok 1 is een hok met loketkasten, hok 2 is een deel broedbakken nog van mijn vader uit de jaren 70 en een wand met een loket kast. En hok drie noemen we de speeltuin, dat is er later aangezet, staat ook iets lager, daarin zit nu zo`n 40 centimeter tarwe stro. Het is een nieuwe baal die er nu een vier weken in ligt. Het stro wat er nog in lag was meer dan 3 jaar oud, dat heeft een perfect milieu , dit overgebleven oude stro is er door heen gemengd en voor een gedeelte gebruikt in de broedschalen.
Zodra de jongen afgezet zijn, hebben de duivinnen dus al enige tijd Recup, de doffers krijgen vanaf dan ook Recup( van Beyers Elite). We maken de hokken extra schoon en het naar buiten gaan van de vliegers kan beginnen( die hebben vast gezeten vanaf de laatste vlucht rond 15 September). Maar het is onvoorstelbaar hoe snel de duivinnen het ritme oppakken van lang trainen, na twee a drie keer los vliegen ze al snel 45 minuten, We beginnen ook gelijk met rouleren, dus de duivinnen los, de doffers naar hok van de duivinnen, de duivinnen weer binnen in het weduwnaarshok waar ze ook hun jongen gehad hebben, de doffers er uit via het duivinnen hok, de duivinnen doorschuiven naar hun eigen hok waar ze voer krijgen( ze worden wel binnengehaald met een paar pinda`s).
In die opstart periode met de Recup, worden de duiven diverse malen gecontroleerd door duivenartsen. Ze vinden eigenlijk nooit wat met een uitzondering van bij een enkele wat slijm, daar doen we niets aan. Lopen we richting half maart dan begint het te kriebelen, dan mag er niets aan de duiven mankeren, als dat wel zo is doen we er wat tegen, maar ook hier de laatste jaren nooit wat.
Even terug te komen op de duiven, die hebben natuurlijk ruim kweekvoer maar daarover heen zit de eerste weken in ieder geval elke dag de colicontrol. Normaliter gebruik je dan maar 3 a 4 ml per kilo voer, wat ik de avond van te voren reeds klaar maak. Op de dagen dat er  Olympic MG Mix bij over het voer gaat gebruik zo maar 10 ml per kilo voer. De ouden krijgen vanaf voor de vluchten een Beute kuur en die is tussen de 14 en 21 dagen lang, bestaat uit 7 dagen pigeon balance  om ze te ontslakken cq  ontgiften en 14 dagen LTW, beide door het water, iedere dag gaat het restant naar de jonge duiven. De oude duiven houden het pure recup  tot een week voor de eerste keer inmanden, door de samenwerking met LTW, Pigeon Balance en het lichte recup voer gaan ze enorm trainen. De jongen hebben natuurlijk de eerste weken ruim kweekvoer. PS zodra de jongen gespeend zijn gaan de lampen bij vliegers en jongen uit. Daar hebben we in de zomer een heel goed werkend systeem voor, maar dat gaat pas in na half Mei.
Op de vraag die hier kwam: zijn alle jongen die geboren worden gebouwd volgende richtlijnen van Beute zelf? Ook daar kan ik bijna 100% ja op zeggen, van honderd jongen zullen er misschien 1 of 2 vroegtijdig opgeruimd worden maar alle anderen zijn allemaal duiven met een 8 van bouw( dus van 8- tot 8,5). Op gezondheid hoeven eigenlijk nooit duiven te worden geruimd. We selecteren eerst op wat je kan zien en voelen en dat is de bouw van een duif. Wanneer later er kleur op de ogen komt kan het zijn dat er nog eens één of twee uitgaan die dom kijken( en dat dom kijken wanneer de pupillen exact in het midden staan en de duif dus eigenlijk opzij kijkt. Duiven met deze ogen vind je nooit na het seizoen, die zijn weggebleven. Je ziet ze wel eens op het kweekhok als er weer iemand zijn opruimers en wegvliegers op internet verkoopt, en iemand met zijn gespaarde geld zo een nietsnut koopt.
Nog één klein verhaaltje, misschien dat u het weet via de filmpjes op internet maar ik maak graag jonge duiven vanaf dat ze geringd zijn met de hand groot, dit heeft geen andere reden dan dat ik het leuk vind, die jongen extreem mak worden en er geweldig uitzien als ze groot zijn. Ik heb nu drie jongen(doffers) die tijdens het met de hand voeren ook elke dag een support capsule opgestoken kregen, Bij èèn van de doffers nummer 21-155(geringd rond 28 September) gaven we er soms ook twee en een lecithine pil, bij de jonge doffer 22-401 deden we het nogmaals. Zeer opvallend hoe ongelofelijk die gebouwd zijn, groter dan hun nestmaat die nog gewoon bij de ouders lag. En nu hebben we de 22-402 in het nest laten liggen maar  krijgt hij iedere dag naast het voer van de ouders ook nog een support capsule en lecithine olie pil( voor het opslaan van vetten tussen de spieren). Deze jonge duif is gewoon een kop groter, en nog niet gesloten onder de vleugels maar reeds voor in de bak staan om kijkende buren we te slaan. Waarschijnlijk zal het niet een betere duif worden op de vlucht, maar ik wil graag weten hoe een duif op bepaalde zaken reageert , en ik wil het de liefhebbers uit eigen ervaring willen kunnen vertellen. Zo heb ik na 1 oktober bij een late jonge duif de eerste twee slagpennen getrokken, toen ze weer een kwart van de lengte hadden pakte ik er aan beide vleugels de volgende drie pennen uit( dus dat waren al 5), toen die drie pennen zichtbaar werden en een kwart op lengte pakte ik de zesde en zevende pen er uit, en u raad het al de laatste drie slagpennen 8,9,10 gingen er aan beide kanten ook gelijk uit. Bij deze laatste pennen moet men extra voorzichtig zijn, de huid goed aandrukken en de pen recht uit er uit trekken. Houd u de huid niet stevig vast dan kan hij scheuren en geeft slecht terugkerende pennen, bloedpennen of helemaal geen terug kerende pennen. De duivin 21-653 was rond de jaarwisseling klaar met alle slagpennen en zit sinds 28 januari zelfs op eitjes. Aan de staartpennen kwam ik niet, dus die staan er nog gewoon alle twaalf . Heeft het zin om zoiets te doen? Misschien niet, maar ik wilde weten of een late duif in 12 weken alle 10 pennen zou kunnen vervangen, aan beide kanten he, als ze iedere dag extra dierlijke eiwitten kreeg en wat extra vitamine D( om de paar dagen een druppel in de bek) en dat ging dus geweldig. En wist u dat in nood jongen die net uit het ei komen ook groot gebracht kunnen worden en er net zo mooi uitzien. Toen we onze vliegduiven naar GPS brachten hadden twee vliegers net uitgekomen jongen. Mijn broer nam ze mee in huis, zette ze in de broedmachine om ze warm te houden en maakte van de Olympic Mg mix en wat melk voor katten een dun papje wat hij inspoot in de kropjes, toen ze een dag of 8/9 waren ging hij over naar wat kleine zaden en nog een paar dagen later gewoon op hardvoer, en ook deze twee kwamen prima op . één gaven we weg en de andere zit er nog en vliegt nu buiten met een paar zeer oude duivinnen, de tamme witte doffer met zijn Betty, de Italiaanse Meeuw Jan en Semi, en Semi is een geweldig beest geboren uit een Italiaanse meeuw vader en een postduif moeder. Duivensport is niet alleen wedstrijden en winnen maar ook plezier hebben en goed zijn voor al je duiven
Tot de volgende keer
 
 

Terug